palpakations

May oras at panahon talaga na biglang natotorete ang utak ng isang tao. Totoo yan at ayon yan sa mga scientist. Wala nga lang akong supporting pieces of evidence galing sa google dahil tinatamad ako. Hmm.. yung sinasabi ko namang ”sudden absurdity” eh yung biglaan lang. Sudden nga eh! nuba!! Anggulo ko. Pakshets. Anyway, eto yung parang bigla ka na lang tatayo at ilalagay ang sapatos mo sa ulo mo at yung headband sa paa mo. Pero mamaya, marerealize mo na para ka ng tanga. Ay hinde, tanga ka na talaga plus baliw pa. Ayun, yung parang lasing lang pero di ka nakainom. Gets na?

So, there you have it! Tapos na.

 

 

…Charing. Ayun, lately kasi eh marami akong nasaksihan na ganyang tao and also, I’d experienced it myself. Nakakapraning talaga pag babalikan mo yung pangyayari. Wow Mali kasi. Tulad na lang nung classmate ko, papasok na kami sa AB building sa uste, nung kukunin na nya yung I.D nya para i-swipe sa computer eh walang kaabog abog na kinuha ng loko yung LRT card nya at pinagpipilitan nyang iswipe yun. Mga 10 seconds syang gumaganun hanggang sa marealize nya nal wala naman kami sa LRT station. Hahaha. Praningers.

Eto pa, contrary sa LRT card incidence na yan, eh sa LRT station naman kami, yung isa ko namang classmate eh parang  engot lang na biglang nilabas yung susi ng condo nya at dinudutdot nya yun sa pasukan ng LRT card. Yung isang pangyayari naman eh habang naglalakad kami sa field, biglang kumadyot kadyot yung classmate ko. Mga 20 seconds nyang ginagawa yun at take note panot, nakatulala pa sa lupa ang mokong. Hahahaha. Nakakahiya ang putragis.

Wahahah. Grabe naman akong maka-api eh no? Parang di ako nagaganun. But actually, marami nga akong kapraningang tulad nun eh.  Nung isang araw lang, pumunta akong toilet sa loob ng mall. Pagdating ko dun, yung janitress eh nakatambay sa may pintuan. Ayun, bonggang bonggang binuksan ko yung bag ko at pinapacheck ko sa kanya. Nakatanghod lang si ate nung una, pero nung napansin nyang parang asar na yung mukha ko dahil di nya nilalabas yung “magic wand” nya para kalikutin yung bag ko eh nagtanong na sya.. “Miss, anong gagawin ko dyan??” At poof. Natawa ako ng uber lakas. Wahahaha. sabay napa “Shet ambobo!!” ako. Natawa na ren si ate. Muka kase akong timang. Para ngang gustong sabihin ni ate na “hoy, bitoy’s funniest videos yan no?? nasan yung camera nyo? dali!! mag ha-hi ako!!” kasi tumingin sya sa paligid agad agad. Oo, parang Bitoy’s nga, Just for Kikays, the praning edition. Nyeeh!

Naalala ko rin nung nasa high school pa ‘ko. Lagi kasi akong late pumasok eh. Oo, outstanding student ako nun. Echos. So, pag late ka kasi eh kelangan mo na ng parang gate pass para maka-pasok ka. Yun yung parang papel na nageexplain kung kelan at dapat ilagay dun kung bakit ka late. So, ayun na nga..to make the story short, nakakuha na ko ng pass at ugali ko kasing ilagay yun sa bulsa ko. Nung recess na, edi automatic na canteen ang tuloy ng grupo namen. Nung turn ko na para bumili, binigay ko kay ate tindera yung gate pass.  Nagtaka agad si ate dahil dapat pera ang inaabot ko sa kanya diba? Ako naman, HAla, Sige ang sabi ko sa gusto kong food at paulit ulit. To the highest level ang kunot ng noo ni ate, binuklat nya yung papel at binasa nya. Biglang bumalik sa katinuan ang utak ko at bigla kong hinablot kay ate yung papel sabay palit ng pera. Nakatingin karamihan ng estudyante sa nangyari. Sabi pa ni ate, “kaw talaga ha, parang gift check lang ha..” Hmmkay. Tawa naman ako.

Sa case ko, feeling ko..feeling ko lang ha, eh parang napapraning na talaga ako. Pero feeling lang talaga yun. Hahaha.

yun lang. Tinatamad na ko. Dapat nagrereview na ko dahil finals na namen. Sige..bye!

No Comments Yet

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI